تهدیدات و مخاطرات روزافزون، ضرورت جهتگیری دقیق و مناسب حاکمیّت از طریق تدوین یک سند راهبردی در حوزة تابآوری صنعت آب کشور را بیش از پیش مطالبه مینماید. ازجمله اقدامات اوّلیه در تدوین سند مورد نظر شناسایی و اندازهگیری میزان تأثیر ارکان جهتساز، عوامل داخلی (قوت و ضعف) و خارجی (تهدید و فرصت) مؤثر بر تابآوری صنعت آب میباشد. هدف محقّق، شناخت عوامل خارجی (تهدیدات و فرصتهای) تأثیرگذار بر تابآوری صنعت آب کشور ، سپس ارایه مدل جامع تابآوری صنعت آب کشور و در نهایت نیز مدلهای تحلیل مسیر براساس مؤثرترین عامل میباشد. از اینرو در گام نخست بر اساس متدلوژی (پستل)[1] مبادرت به شناسایی و اندازهگیری شدّت و جهت تأثیرات عوامل خارجی تأثیرگذار بر تابآوری صنعت آب گردید. سپس بدلیل بارعاملی بالای متغیّر زیستمحیطی ، بررسی تأثیرات متغیر مذکور برعامل تابآوری پس از ترسیم و ارایه سه مدل تحلیل مسیر جداگانه مدنظر قرار گرفت. جامعه پرسششوندگان تعداد 460 نفر از میان مدیران و کارشناسان حوزه مدیریت بحران و پدافندغیرعامل در صنعت آب کشور بوده که براساس جدول مورگان تعداد نمونه 210 نفر میباشد. لیکن بدلیل تعداد زیاد عاملها (7عامل) و ضرورت توجه به قضیه حد مرکزی در افزایش تعداد نمونه و توزیع مشاهدات، احتمال عدم تأمین شاخص کفایت نمونه (KMO[2]) با 210 مشاهده و امکان دسترسی محقق به نمونه بیشتر، تعداد مشاهدات به 285 نفر افزایش پیدا نمود. در این پژوهش پرسشنامه 7 عاملی ،37 گویهای ، با طیف لیکرت 5گانه، با روایی (بهروش غربالگری فازی) به میزان (84/0) و پایایی با آلفای کرونباخ (81/0) میباشد. نتایج حاصل از مدلهای تحلیل مسیر در این تحقیق، تأثیر(مستقیم، غیر مستقیم و کل) قابل ملاحظه و معنیدار عامل زیستمحیطی از طریق عاملهای حقوقی، اقتصادی و فناورانه بر تابآوری صنعت آب کشور بیان مینماید. [1]PESTEL: Political,Economical,Social,Technological,Environmental,Legal[2]Kaiser-Meyer-Olkin Measure of Sampling Adequacy